Narty to wynalazek, które obecna forma jest tak mocno współczesna, że trudno sobie wyobrazić ich genezę w dawnych wiekach. Trudno nawet przechodzi przez myśl, że mogą one być starsze niż sto, dwieście lat. Tymczasem okazuje się, że historia nart jest dłuższa niż nam się wydaje.

Narty błotne powstały w Chinach w czwartym wieku przed naszą erą. Karple to z kolei wynalazek nartopodobny pochodzący z Norwegii, który pojawił się również na terenie Azji, a nawet Ameryki Północnej (korzystali z nich rdzenni mieszkańcy tego kontynentu). Oficjalną ojczyzną nart jest okolica jeziora Bajkał i Ałtaju. Wyróżnia się kilka różnych typów nart: południowe (110×120 cm), arktyczne (Skandynawia i Syberia, ostre końce), oraz północne (lewa dłuższa, prawa krótsza).

Rozwój nart przez długie wieki to przede wszystkim dostosowywanie ich do warunków, w jakich są używane. Narty Alpy potraktowały z należytym szacunkiem – to tutaj nabrały one współczesnego kształtu i cech, które sprawiają, że jazdą na nartach cieszyć się w tej chwili mogą ludzie na całym świecie. Chodzi tu oczywiście o rozrywkowo-relaksacyjną funkcję nart, która nie była pierwotnie zakładaną przez twórców tego narzędzia do przemieszczania się po śniegu.

Co ciekawe narty powstały prawdopodobnie dużo wcześniej niż w tej chwili się uważa. Ponieważ prymitywne wersje tego środka lokomocji są bardzo proste do zbudowania założyć można, że po uzyskaniu przez istotę ludzką zdolności do przetrwania w chłodnym klimacie, kiedy była już ona na tyle rozwinięta by samodzielnie budować narzędzia – musiały powstać. Może więc narty towarzyszą człowiekowi już nie od setek, lecz od tysięcy lat, może nawet dziesiątków tysięcy.